Het sociaal domein en de mensen die er werken staat zwaar onder druk. Financiële tekorten, hoge werkdruk, moeilijk om aan personeel te komen en behouden. Het wordt er niet leuker op. De inhoud en een goede ondersteuning aan de inwoner dreigt daardoor verloren te gaan.
Ondanks alles blijven we veel vragen en hebben we een hoog ambitieniveau. Want we moeten doorontwikkelen, efficiënter en effectiever werken, zorgen dat er minder financiële tekorten zijn etc. De rek is er ondertussen wel een beetje uit.
Moeten we niet als ambitie hebben dat we eerst eens zorgen dat we de basis weer goed op orde hebben? Proffesionals die niet bezwijken onder werkdruk, te hoge caseload, de druk van voorkomen van wachtlijsten etc. Zorgen dat proffesionals weer vanuit rust en met tijd voor reflectie kunnen werken. Als er geen fundering ligt, kan je moeilijk een huis bouwen.
Dus misschien moet de ambitie zijn om eens even pas op de plaats te maken in plaats maar vooruit te willen. Dit voordat we straks naar een huis staan te kijken wat ingestort is. En ja dat kan betekenen dat er keuzes gemaakt moeten worden of dat er toch echt formatie bij moet in plaats van af. Hoe lastig ook in deze tijd.
