In 2028 moet iedere gemeente beschikken over een stevig lokaal team. Inmiddels zijn we een flinke stap verder. In maart 2026 is het Convenant Stevige lokale teams ondertekend en ook in wetgeving wordt de positie van het lokale team verder verankerd. De richting is daarmee duidelijk.
Ik sta achter de uitgangspunten: inwoners zien en horen, zelf ondersteuning bieden, outreachend werken, breed kijken en samenwerken met andere domeinen en partners. Maar juist nu de beweging richting 2028 steeds concreter wordt, zie ik ook een belangrijk risico.
We praten veel over wat een stevig lokaal team moet doen. Maar een stevig lokaal team staat of valt uiteindelijk met de professionals die er werken.
Om deze uitgangspunten in de praktijk te brengen, is een stabiel team nodig. Met professionals die beschikken over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring. En vooral: professionals die de tijd en ruimte hebben om naast een inwoner te staan.
En juist daar zie ik bij veel teams kwetsbaarheden:
Terwijl juist dát nodig is om stevig lokaal te kunnen werken.
Een stevig lokaal team is geen organisatiestructuur die je simpelweg kunt neerzetten. Het is een optelsom van professionals met verschillende expertises, kennis, ervaring en vaardigheden. Professionals die elkaar aanvullen en vanuit een gezamenlijke visie en professionele houding samenwerken.
Vakmanschap gaat daarbij om meer dan kennis alleen. Breed kijken, naast een inwoner staan, regie voeren, omgaan met complexiteit en weten wanneer andere expertise nodig is, leer je niet alleen uit een boek of tijdens een training. Daarvoor zijn ervaring, begeleiding, reflectie en ruimte om te blijven ontwikkelen nodig.
En ook stabiliteit is essentieel. Niet alleen voor het team zelf, maar vooral voor de inwoner. Een inwoner die steeds opnieuw zijn verhaal moet vertellen aan een nieuwe professional ervaart weinig continuïteit. Continuïteit die juist nodig is om vertrouwen op te bouwen en echt naast een inwoner of gezin te kunnen staan.
Daarom moet personeelsbeleid veel nadrukkelijker onderdeel zijn van de ontwikkeling naar stevige lokale teams. Niet alleen de vraag hoeveel fte nodig zijn of welke caseload haalbaar is, maar ook: welke mix van kennis en ervaring heeft een team nodig? Hoe werken we nieuwe en jonge professionals goed in? Hoe zorgen we ervoor dat ervaren professionals blijven? En hoeveel tijd en ruimte krijgen professionals voor deskundigheidsbevordering, casuïstiekbespreking, intervisie en reflectie?
Want als we van professionals verwachten dat zij breed kijken, outreachend werken, zelf ondersteuning bieden en regie voeren in vaak complexe situaties, dan moeten we hen ook de voorwaarden geven om dat goed te kunnen doen. Zowel in tijd als continue ontwikkeling van het eigen vakmanschap.
Investeren in professionals is daarmee geen randvoorwaarde naast de inhoudelijke ontwikkeling van stevige lokale teams. Het is de basis ervan.
