Iedereen die weleens gevlogen heeft, herkent deze foto. Het geeft goed weer hoe we Nederland voor een groot deel ruimtelijk hebben ingericht. In hokjes en rechte lijnen. Maar dit gaat veel verder dan alleen indeling op papier.
Het heeft vooral te maken met wat is van jou en wat is van mij. Waar heb ik recht op en waar ben ik verantwoordelijk voor. En daar zijn we erg fanatiek in. Kijk maar naar burenruzies, waarbij het soms om centimeters van de erfgrens gaat. Staat de schutting wel precies op de goede plek om mijn eigendom af te bakenen?
En dit zien we ook terug in het sociaal domein. Niet voor niets blijft ontschotten en integraal denken en werken een hot item. En is het één van de actielijnen van de hervormingsagenda jeugd.
Hoe mooi zou het zijn als we nu echt eens wat van die lijnen weg zouden gummen en buiten de lijntjes kleuren. Niet 'wij' en 'zij', maar samen. Niet wie is verantwoordelijk, maar hoe pakken we samen de verantwoordelijkheid.
Een utopie? Nee, daar wil ik niet in geloven. Nog een weg te gaan? Ja, helaas wel. Maar laten we daar met elkaar de schouders onder zetten. Want zijn we dat ook niet gewoon verplicht als we een goede ondersteuning aan inwoners willen geven?