Is het weleens opgevallen dat veel samenwerkingsovereenkomsten voor een groot deel gaan over wie waar verantwoordelijk voor is en wie welke taak daarin heeft. Dit komt vaak meer naar voren dan waar de partners die de overeenkomst hebben ondertekent samen verantwoordelijk voor zijn en hoe zij daarin samenwerken.
Een concreet voorbeeld waarbij ik het dan op de werkvloer fout zie gaan, zijn de regionale samenwerkingsovereenkomsten Veilig Thuis en Lokale Teams. Daarin is duidelijk en helder beschreven wat de taken zijn van Veilig Thuis en van de Lokale Teams. Maar het samen voor de inwoner staan, komt minder goed naar voren.
Vaak zijn deze overeenkomsten op beleidsniveau opgesteld en merk ik dat ze in de uitvoering ook vaak onvoldoende bekend zijn. En hoor ik steevast terug van beide kanten dat het gevoel bestaat dat het 'over de schutting wordt gegooid'. En daar klinkt niet heel erg het samen in door.
Laten we als we een samenwerkingsovereenkomst beginnen met dat samen. Wat willen we samen en hoe geven we dat concreet vorm. En wat doen we samen als het een grijs gebied is? Zetten we dan een stap naar achter of juist beiden een stap naar voren?
Ik zal er zelf ook alerter op zijn dat 'samen' de kern moet zijn en niet de afbakening van verantwoordelijkheden en taken.
