Al wat jaren geleden heb ik bij 2 gemeenten een waakvlamfunctie ontwikkeld voor personen met onbegrepen gedrag. Juist voor inwoners waarbij de situatie stabiel is, maar door externe of interne ontwikkelingen weer (tijdelijk) onstabiel kan worden. Vaak komt dan men pas weer in beeld als de situatie alweer is geëscaleerd.
Een waakvlammer is iemand die een vinger aan de pols houdt door te bellen, even een kopje koffie komt drinken, vraagt of er nog ergens (praktische) hulp bij nodig is. Maar ook een signalerende functie heeft als de situatie verandert.
En dat hoeft niet ingevuld te worden door een professional, maar kan ook heel goed worden ingevuld door een ervaringsdeskundige of een vrijwilliger.
Vaak werkt dit beter omdat het laagdrempelig is en het uit het professionele circuit wordt gehaald. Er moet wel professionele back-up zijn voor als het nodig is.
In de stevige lokale teams wordt dit ook als functie genoemd. Moet dit voor alle inwoners? Nee, in mijn opinie niet. Wel voor een groep kwetsbare inwoners, waarvan we weten dat zij in fasen ondersteuning nodig hebben. En we nu casus in zijn geheel afsluiten, terwijl we vaak weten dat de kans dat ze terugkomen groot is. En dan is het helaas al geëscaleerd.
Is het controle? Nee in mijn ogen betrokkenheid met gepaste afstand. Want het blijft vrijwillig.
