Soms te veel de verkeerde lading. Zowel de Hervormingagenda Jeugd als het Toekomstscenario kind -en gezinsbescherming suggereert door de titel te veel dat het alleen maar om jeugd gaat. En dat is dus niet zo!
Kijkend naar de actielijnen de van de Hervormingagenda Jeugd, zoals stevige lokale teams en toegang en verbinding met andere domeinen is breder dan alleen jeugd, maar ook volwassenen . En daarmee ook met de verschillende domeinen, zoals Wmo, Participatie, aanpak Schulden etc.
In het concept wetsvoorstel Reikwijdte Jeugdhulp is aangegeven dat gemeenten worden verplicht worden om stevige lokale teams in te richten, welke in 2028 moeten staan. De verplichting tot inrichting van de lokale teams wordt zowel opgenomen in de Wmo 2015 als in de Jeugdwet. Dit geeft aan dat een stevig lokaal team niet alleen over jeugd gaat, maar ook over volwassenen.
Het Toekomstscenario kind- en gezinsbescherming impliceert tevens dat het vooral om gezinnen en kinderen gaat. Dit terwijl het breed gaat over (on)veiligheid in huishoudens, dus ook partnergeweld en ouderenmishandeling.
Ik merk constant in de praktijk dat we dit moeten blijven benadrukken. Ik noem niet voor niets de hervormingsagenda jeugd de herbevestigingsagenda 0-100. Dit omdat veel actielijnen niet nieuw zijn, maar ook om te benadrukken dat het meer gaat dan alleen maar om jeugd.
Voor het Toekomstscenario heb ik nog geen alternatief. Hierbij bekruipt me ook het gevoel dat het te veel toekomst is. Toekomst suggereert dat we in actie moeten komen, terwijl we nu al stappen kunnen maken.
Ook al is het in oorsprong vanuit Jeugd ingestoken, laten we dit niet als kader blijven zien. Juist om met elkaar stappen te zetten, moeten we geen schotten creëren. Niet tussen domeinen, maar ook niet tussen jeugd en volwassenen.
